Dicionário de francês portuguêS








télécharger 13.28 Mb.
titreDicionário de francês portuguêS
page27/177
date de publication23.12.2016
taille13.28 Mb.
typeDocumentos
ar.21-bal.com > droit > Documentos
1   ...   23   24   25   26   27   28   29   30   ...   177
carboné, e

(karbonê), adj. Carbonado.
carboneux, euse

(karbonë, ëz), adj. Carbonoso.
carbonifère

(karbonifér), adj. Carbonífero.
carboniférien, enne

(karbonifêrien, én'), adj. Carbonífero.
carbonique

(karbonik), adj. Carbônico.
carbonisation

(karbonizaçion), s. f. Carbonização.
carboniser

(karbonizê), v. t. Carbonizar.
carbonnade

(karbonad), s. f. Carne assada sobre brasas.
carbonoïde

(karbonoíd), adj. Parecido com carvão.
carbonyle

(karbonil), s. m. Carbonila.
carburant

(karbüran), adj. e s. m Carburante.
carburateur, trice

(karbüratër, triç), adj. Carburador.
carburation

(karbüraçion), s. f. Carburação.
carburber

(karbürê), v. t. Efetuar a carburação. Gír. Funcionar bem.
carbure

(karbür), s. m. Carbonato, carbureto.
carburé, e

(karbürê), adj. Quím. Carburado.
carcailler

(karkaiê), v. i. Cacarejar (a codorniz).
carcan

(karcan), s. m. Golilha. Pop. Mau cavalo.
carcasse

(karkaça), s. f. Carcaça, esqueleto, armação.
carcinomateux, euse

(karçinomatë, ëz), adj. Carcinomatoso, canceroso.
carcinome

(karçinóm'), s. m. Carcinoma, câncer.
cardage

(kardaj), s. m. Cardagem.
cardamine

(kardamin'), s. f. Bot. Cardamina.
cardamome

(kardamóm'), s. m. Bot. Cardamomo.
cardan

(kardan), s. m. Articulação mecânica, permitindo movimentos em todos

os sentidos.
carde

(kard), s. f. Bot. Cardo. Carda, instrumento de cardar, escova

metálica de cardar.
carder

(kardê), v. t. Cardar.
cardère

(kardér), s. f. Bot. Cardo penteador.
cardeur, euse

(kardër, ëz), s. Cardador.
cardia

(kardiá), s. m. Anat. Cárdia.
cardialgie

(kardialji), s. f. Cardialgia.
cardiaque

(kardiak), adj. Cardíaco.
cardinal

(kardinal), s. m. Cardeal. Ornit. Cardeal. Pl.: des cardinaux.
cardinal, e, aux

(kardinal, ô), adj. Cardinal, cardeal, principal.
cardinalat

(kardinalá), s. m. Cardinalato.
cardinalice

(kardinaliç), adj. Cardinalício.
cardiogramme

(kardiogram'), s. m. Cardiograma.
cardiographe

(kardiograf), s. m. Cardiógrafo.
cardiographie

(kardiografi), s. f. Cardiografia.
cardiologie

(kardioloji), s. f. Cardiologia.
cardite

(kardit), s. m. Med. Cardite.
cardon

(kardon), s. m. Bot. Cardo.
carême

(karém'), s. m. Quaresma.
carénage

(karênaj), s. m. Ação de querenar.
carence

(karanç), s. f. Carência, falta.
carène

(karén'), s. f. Querena.
caréner

(karênê), v. t. (Conjuga-se como accélérer). Querenar, restaurar.
caressant, e

(karéçan, t), adj. Carinhoso, acariciador.
caresse

(karéç), s. f. Carícia, carinho, afago.
caresser

(karéçê), v. t. Acariciar, acarinhar, ameigar. Nutrir (uma idéia, uma

esperança).
caret

(karé), s. m. Variedade de tartaruga.
cargaison

(karghézon), s. f. Carga, carregação.
cargo

(kargô), s. m. Navio de carga.
cargue

(kargh), s. f. Mar. Carregadeira.
carguer

(karghê), v. t. Carregar, colher (velas).
cari, cary, carry

ou curry (kari, ou küri), s. m. Caril.
cariatide

(kariatid), s. f. Cariátide.
caricatural, e, aux

(karikatüral, ô), adj. Caricatural.
caricature

(karikatür), s. f. Caricatura, imitação burlesca.
caricaturer

(karkatürê), v. t. Caricaturar.
caricaturiste

(karikatüriçt), s. m. caricaturista.
carie

(kari), s. f. Cárie.
carier

(kariê), v. t. (Conjuga-se como prier). Cariar; corromper-se.
carillon

(kariion), s. m. Carrilhão.
carillonné, e

(kariionê), adj. Anunciado pelo carrilhão.
carillonnement

(kariioneman), s. m. Ação de tocar o carrilhão.
carillonner

(karionê), v. i. Carrilhonar; repicar os sinos. Fazer muito barulho.
carillonneur

(kariionër), s. m. Sineiro, carrilhador.
carline

(karlin'), s. f. Bot. Carlina.
carlingue

(karlengh), s. f. Carlinga.
carlisme

(karliçm), s. m. Carlismo.
carliste

(karliçt), adj. e s. Carlista.
carlovingien, enne

(karlovenjien, én'), adj. e s. Carlovingiano.
carmagnole

(karmanhól), s. f. Carmanhola.
carme

(karm), s. m. Carmelita.
carmelite

(karmelin'), s. f. Carmelina.
carmélite

(karmêlit), s. f. Carmelita. Adj. Couleur carmélite, cor

castanho-clara.
carmin

(karmen), s. m. Carmim.
carminatif, ive

(karminatif, iv), adj. Carminativo.
carminé, e

(karminê), adj. Carminado.
carminer

(karminê), v. t. Carminar.
carnage

(karnaj), s. m. Carnagem.
carnaire

(karnér), adj. Que vive de carne ou na carne.
carnassier, ère

(karnaçiê, ér), adj. Carniceiro. S. m. pl. Carniceiros, carnívoros.
carnassière

(karnaçiér), s. f. Bolsa de caça.
carnation

(karnaçion), s. f. Carnação.
carnaval

(karnaval), s. m. Carnaval.
carnavalesque

(karnavaléçk), adj. Carnavalesco.
carne

(karn), s. f. Esquina, ângulo. Pop. Carne ruim.
carné, e

(karnê), adj. Cor de carne; composto de carne.
carnet

(karné), s. m. Caderneta.
carnier

(karniê), s. m. V. CARNASSIÈRE.
carnification

(karnifikaçion), s. f. Carnificação.
carnifier

(se) (çekarnifiê), v. pr. (Conjuga-se como prier). Carnificar-se.
carnivore

(karnivór), adj. e s. Carnívoro.
carogne

(karónh), s. f. V. CHAROGNE.
carolingien, enne

(karolengien, én'), adj. Carolíngio.
caronade

(karonad), s. f. Caronada.
caroncule

(karonkül), s. f. Anat. Carúncula.
carotide

(karotid), s. f. Carótida.
carotte

(karót), s. f. Cenoura. Carotte de tabac, rolo de fumo. Fig. e fam.

Tirer une carotte à quelqu'un, enganar alguém.
carotter

(karotê), v. t. Fam. Enganar.
carotteur, euse

(karotër, ëz), s. Fam. Enganador.
caroube

(karub), s. f. Alfarroba.
caroubier

(karubiê), s. m. Alfarrobeira.
carpe

(karp), s. f. Carpa.
carpe

(karp), s. m. Anat. Carpo.
carpeau

(karpô), s. m. ou CARPETTE (carpét), s. f. Carpazinha. Pl.: des

carpeaux ou carpettes.
carpelle

(karpél), s. m. Bot. Carpelo.
carpette

(karpét), s. f. Tapete de quarto.
carpien, enne

(karpien, én'), adj. Carpiano, do carpo.
carpillon

(karpiion), s. m. Carpa muito pequena.
carpologie

(karpoloji), s. f. Bot. Carpologia.
carquois

(karkuá), s. m. Aljava. Pl.: des carquois.
carrare

(karar), s. m. Mármore de Carrara.
carré

(karê), s. m. Quadrado, quadro, quadrilátero. Sala de jantar dos

oficiais de um navio.
carré, e

(karê), adj. Quadrado.
carreau

(karô), s. m. Ladrilho, azulejo, laje; vidro de vidraça. Ferro de

alfaiate. Lima grossa de malheiro. Ouros (na cartas). Pl.: des carreaux.
carrée

(karê), s. f. Gír. Quarto.
carrefour

(karfur), s. m. Encruzilhada.
carrelage

(karlaj), s. m. Ladrilho; ladrilhagem.
carreler

(karlê), v. t. (dobra o l antes da sílaba muda: je carrellerai).

Ladrilhar.
carrelet

(karlé), s. m. Espécie de rede quadrada.
carreleur

(karlër), s. m. Ladrilhador.
carrément

(karêman), adv. Em quadrado, em esquadro. Fig. Decididamente, sem

cerimônia.
carrer

(karê), v. t. Quadrar, dar a forma de quadrado. Elevar ao quadrado. SE

CARRER, v. pr. Empertigar-se, pôr-se à vontade.
carrier

(kariê), s. m. O que explora uma pedreira.
carrière

(kariér), s. f. Carreira; liça. Fig. Carreira, profissão. Donner

carrière, dar inteira liberdade.
carrière

(kariér), s. f. Pedreira.
carriole

(kariól), s. f. Carreta leve. Carro ruim.
carrossable

(karoçabl), adj. Carroçável.
carrosse

(karóç), s. m. Carruagem. Rouler carrosse, viver na opulência.
carrossée

(karoçê), s. f. Fam. Conteúdo de uma carruagem.
carrosser

(karoçê), v. t. Transportar em carruagem. Colocar carroçaria.
carrosserie

(karoçri), s. f. Carroçaria.
carrossier

(karoçiê), s. m. Fabricante de carroçaria.
carrousel

(karuzél), s. f. Carrossel.
carrure

(karür), s. f. Largura dos ombros.
carry

(kari), s. m. V. CARI.
cartable

(kartabl), s. m. Pasta.
carte

(kart), s. f. Papelão fino. Carta de jogo. Carteira, documento. Mapa.

Carte postale, cartão postal. Fig. Le dessous des cartes, o que se

esconde por trás.
cartel

(kartél), s. m. Cartel, carta de desafio; entendimento comercial.

Relógio de parede.
carte-lettre

(kartlétr), s. f. Cartão-postal. Pl.: des cartes-lettres.
cartelliste

(kartéliçt), adj. e s. Relativo a um cartel político.
carter

(kartê), s. m. Envelope protetor dos órgãos de um mecanismo.
carterie

(karteri), s. f. Indústria de baralhos.
cartésianisme

(kartêzianiçm), s. m. Cartesianismo.
cartésien, enne

(kartêzien, én'), adj. Cartesiano.
carthaginois, e

(kartajinuá, az), adj. e s. Cartaginês.
carthamine

(kartamin'), s. f. Cartamina.
cartier

(kartiê), s. m. Fabricante de baralho.
cartilage

(kartilaj), s. m. Cartilagem.
cartilagineux, euse

(kartilajinë, ëz), adj. Cartilaginoso.
cartographe

(kartograf), s. m. Cartógrafo.
cartographie

(kartografi), s. f. Cartografia.
cartographique

(kartografik), adj. Cartográfico.
cartomancie

(kartomançi), s. f. Cartomancia.
cartomancien, enne

(kartomançien, én'), s. Cartomante.
carton

(karton), s. m. Papelão; cartão; pasta de papelão; caixa de papelão.
cartonnage

(kartonaj), s. m. Cartonagem.
cartonner

(kartonê), v. t. Cartonar; encadernar em cartão, guarnecer de cartão.

V. i. Fam. Jogar cartas.
cartonnerie

(kartoneri), s. f. Fábrica de papelão; fabricação do papelão.
cartonneur, euse

(kartonër, ëz), adj. Que tem o aspecto do papelão.
cartonnier, ère

(kartoniê, ér), s. Fabricante ou vendedor de papelão. O que trabalha

em papelão. Móvel que contém caixas de papelão.
cartouche

(kartuch), s. f. Cartucho. S. m. Desenho em forma de moldura; anel

elíptico em torno de inscrições.
cartoucherie

(kartuchri), s. f. Fábrica de cartuchos.
cartouchière

(kartuchiér), s. f. Cartucheira.
cartulaire

(kartülér), s. f. Cartulário.
carvi

(karvi), s. m. Planta umbelífera.
caryatide

(kariatid), s. f. V. CARIATIDE.
caryocinèse

(karioçinéz), s. f. Biol. Cariocinese.
caryophylacées

(kariofilaçê), s. f. pl. Bot. Cariofiláceas.
caryopse

(kariópç), s. m. Cariopse.
cas

(ka), s. m Caso, acontecimento, fato. Faire cas de, estimar, apreciar.

En ce cas, então. En tout cas, em todo o caso. Si tel est le cas, nesse

caso. Pl.: des cas.
casanier, ère

(kazaniê, ér), s. Caseiro, que gosta de ficar em casa. Adj. Caseiro.
casaque

(kazak), s. m. Casacão, capote, casaca. Fig. Tourner casaque, virar

casaca.
cascade

(kaçkad), s. f. Cascata. Fig. Queda. Estroinice.
cascader

(kaçkadê), v. i. Cair em cascata. Pop. e fig. Fazer estroinices.
cascadeur, euse

(kaçkadër, ëz), s. Fam. Estróina.
cascarille

(kackaríi), s. f. Cascarrilha. Pop. Corpo (humano).
cascatelle

(kaçkatél), s. f. Pequena cascata.
case

(kaz), s. f. Choupana, choça. Compartimento.
caséeux, euse

(kazéë, ëz), adj. Caseoso.
caséification

ou caséation (kazêífikaçion ou kazêaçion), s. f. Caseificação.
caséifier

(kazêifiê), v. t. (Conjuga-se como prier). Caseificar.
caséine

(kazêin'), s. f. Caseína.
caséinerie

(kazêíneri), s. f. Fábrica de caseína.
casemate

(kazmat), s. f. Casamata.
casemater

(kazmatê), v. t. Guarnecer de casamatas.
caser

(kazê), v. t. Colocar, instalar, arrumar. Fig. Procurar um emprego. V.

i. Fazer casa (no jogo).
caserette

(kazrét), s. f. Fôrma de queijo.
caserne

(kazérn), s. f. Caserna, quartel. Fig. Casa grande mal arrumada.
casernement

(kazérneman), s. m. Aquartelamento. Conjunto das construções de um

quartel.
caserner

(kazérnê), v. t. Aquartelar. V. i. Estar aquartelado.
casernier

(kazérniê), s. m. Guarda de um quartel.
casier

(kaziê), s. m. Armário para papéis, livros; divisão, compartimento.

Casier judiciaire, registro judiciário.
casilleux, euse

(kaziië, ëz), adj. Quebradiço (vidro).
casimir

(kazimir), s. m. Casimira.
casino

(kazinô), s. m. Cassino.
casoar

(kazoar), s. m. Ornit. Casuar.
casque

(kaçk), s. m. Capacete.
casqué, e

(kackê), adj. Armado de capacete.
casquette

(kaçkét), s. m. Boné.
casquettier, ère

(kaçkétiê, ér), s. m. Fabricante ou vendedor de bonés.
cassable

(kaçabl), adj. Quebradiço, quebrável.
cassage

(kaçaj), s. m. Operação de quebrar.
cassant, e

(kaçan, t), adj. Quebradiço.
cassation

(kaçaçion), s. f. Cassação, anulação. Se pourvoir en cassation,

apelar.
casse

(kaç), s. f. Ação de quebrar, coisa quebrada.
casse

(kaç), s. m. Impr. Caixa. Haut de casse, caixa alta; bas de casse,

caixa baixa. Payer la casse, pagar o prejuízo.
cassé, e

(kaçê), adj. Velho, enfraquecido.
casseau

(kaçô), s. m. Tip. Caixão. Pl.: des casseaux.
casse-cou

(kaçku), s. m. inv. Lugar perigoso, precipício.
casse-croûte

(kaçkrut), s. m. inv. Refeição sumária.
cassement

(kaçman), s. m. Quebra. Cansaço.
casse-noisettes

(kaçnuazét), s. m. inv. Instrumento com que se partem avelãs,

quebra-nozes.
casse-noix

(kaçnuá), s. m. inv. Quebra-nozes.
casse-pattes

(kaçpat), s. m. inv. Aguardente grosseira.
casse-pieds

(kaçpiê), s. m. inv. Importuno.
casse-pierres

(kaçpiér), s. m. inv. Instrumento para quebrar pedras. Bot.

Quebra-pedra.
casser

(kaçê), v. t. Quebrar, partir. Fig. Estontear, anular, destituir. SE

CASSER, v. pr. Romper-se. Fam. Se casser le nez, fracassar. Pop. Ne rien

casser, não ter valor.

À tout casser, sem freio.
casserole

(kaçról), s. f. Panela, caçarola. Gír. Espigão.
casserolée

(kaçrolê), s. f. Panelada.
casse-tête

(kaçtét), s. m. inv. Cacete. Fig. Problema difícil, quebra-cabeça.
cassetin
1   ...   23   24   25   26   27   28   29   30   ...   177

similaire:

Dicionário de francês portuguêS iconTraductora ingléS, castellano, catalan > francéS

Dicionário de francês portuguêS iconEl departamento de francés está compuesto por las profesoras Dª Elena...

Dicionário de francês portuguêS iconLa flânerie dans l’espace public : du geste conceptuel au geste performatif
«palais de la mémoire». Ce procédé fut abondamment utilisé jusqu’à la Renaissance, aussi longtemps que faute de papier et d’imprimerie,...








Tous droits réservés. Copyright © 2016
contacts
ar.21-bal.com