Dicionário de francês portuguêS








télécharger 13.28 Mb.
titreDicionário de francês portuguêS
page28/177
date de publication23.12.2016
taille13.28 Mb.
typeDocumentos
ar.21-bal.com > droit > Documentos
1   ...   24   25   26   27   28   29   30   31   ...   177

(kaçten), s. m. Impr. Caixotim.
cassette

(kaçét), s. f. Caixinha, cofrezinho.
casseur, euse

(kaçër, ëz), adj. e s. Quebrador. S. m. Amotinador.
cassier

(kaçiê), s. m. ou CASSE (kaç), s. f. Bot. Canafístula.
cassis

(kaçiç), s. m. Bot. Cássis. Pl.: des cassis.
cassitérite

(kaçitêrit), s. f. Cassiterita.
cassolette

(kaçolét), s. f. Defumador; caçoula.
casson

(kaçon), s. m. Torrão de açúcar.
cassonade

(kaçonad), s. f. Açúcar mascavado.
cassure

(kaçür), s. f. Quebra, fratura.
castagnettes

(kaçtanhét), s. f. pl. Castanholas.
castanéacées

(kaçtanêaçê), s. f. pl. Bot. Castâneas.
caste

(kaçt), s. f. Casta; raça.
castillan, e

(kaçtiian, an'), adj. e s. Castelhano.
castine

(kaçtin'), s. f. Miner. Castina.
castor

(kaçtór), s. m. Castor. Chapéu de pele de castor.
castoréum

(kaçtorêóm), s. m. Castóreo.
castorine

(kaçtorin'), s. f. Castorina.
castramétation

(kaçtramêtaçion), s. f. Castrametação.
castrat

(kaçtrá), s. m. Castrado.
castration

(kaçtraçion). s. f. Castração.
castrer

(kaçtrê), v. t. Castrar.
casualité

(kazüalité), s. f. Casualidade.
casuel, elle

(kazüél), adj. Casual, fortuito.
casuiste

(kazüíçt), s. m. Casuísta.
casuistique

(kazüíçtik), s. f. Casuística.
catachrèse

(katakréz), s. f. Ret. Catacrese.
cataclysme

(katakliçm), s. m. Cataclismo.
catacombe

(katakonb), s. f. Catacumba.
catafalque

(katafalk), s. m. Catafalco.
cataire

(katér), s. f. Bot. Erva-dos-gatos.
catalan, e

(katalan, an'), adj. e s. Catalão.
catalectique

(kataléktik), adj. Catalético.
catalepsie

(katalépçi), s. f. Catalepsia.
cataleptique

(kataléptik), adj. Cataléptico.
catalogue

(katalóg), s. m. Catálogo, lista.
cataloguer

(kataloghê), v. t. Catalogar.
catalpa

(katalpá), s. m. Bot. Catalpa.
catalyse

(kataliz), s. f. Quím. Catálise.
catalyseur

(katalizër), s. m. Catalisador.
catalytique

(katalitik), adj. Catalítico.
cataplasme

(kataplaçm), s. f. Cataplasma, emplasto.
catapulte

(katapült), s. m. Catapulta.
cataracte

(katarakt), s. f. Cachoeira, catarata. Med. Catarata.
catarrhal, e, aux

(kataral, ô) adj. Catarral.
catarrhe

(katar), s. m. Catarro.
catarrheux, euse

(katarë, ëz), adj. Catarrento.
catastrophe

(kataçtróf), s. f. Catástrofe.
catastrophique

(kataçtrofik), adj. Catastrófico.
catéchisation

(katêchizaçion), s. f. Catequização.
catéchiser

(katêchizê), v. t. Catequizar. Fig. Doutrinar.
catéchisme

(katêchiçm), s. m. Catecismo.
catéchiste

(katêchiçt), s. m. Catequista.
catéchumème

(katêkümén'), s. Catecúmeno.
catéchuménat

(katêkümêná), s. m. Catecumenato.
catégorie

(katêgori), s. f. Categoria, ordem, classe.
catégorique

(katêgorik), adj. Categórico.
catégoriquement

(katêgorikman), adv. Categoricamente.
caténairie

(katênér), adj. Catenária.
cathédrale

(katêdral), s. f. Catedral.
cathétérisme

(katêtêriçm), s. m. Cateterismo.
cathétomètre

(katêtométr), s. m. Catetômetro.
cathode

(katód), s. f. Catódio.
cathodique

(katodik), adj. Catódico.
catholicisme

(katoliçiçm), s. m. Catolicismo.
catholicité

(katoliçitê), s. f. Catolicidade.
catholicon

(katolikon), s. m. Catolicão.
catholique

(katolik), adj. e s. Católico. Fam. Conforme as regras.
cati

(kati), s. m. Preparo que dá corpo aos tecidos.
catilinaire

(katilinér), s. f. Catilinária.
catillac

ou catillard (katiiak ou katiiar), s. m. Variedade de pêra de inverno.
catimini

(en) (ankatimini), loc. adv. Fam. Às escondidas.
catin

(katen), s. f. Fam. Mulher ordinária.
cation

(kation), s. m. Catião.
catir

(katir), v. t. Dar o preparo aos tecidos.
catissage

(katiçaj), s. m. Operação de lustrar um tecido.
catisseur, euse

(katiçër, ëz), s. Aquele que dá o preparo aos tecidos.
catogan

(katogan), s. m. Espécie de rolo de cabelo entrançado e fixo no alto

da cabeça.
catoptrique

(katoptrik), s. f. Catóptrica.
caucasien, enne

(kôkazien, én'), adj. e s. ou CAUCASIQUE (kokazik), adj. Caucasiano,

caucásico.
cauchemar

(kôchmar), s. m. Pesadelo. Fig. e fam. Pessoa importuna; objeto

aterrador.
caudal, e, aux

(kôdal, ô), adj. Caudal.
caudataire

(kôdatér), s. m. Caudatário. Fig. Lisonjeador.
caudrette

(kôdrét), s. f. Redezinha de pesca.
caulescent, e

(kôléçan, t), adj. Bot. Caulescente.
cauris

(kôri), s. m. Caurim. Pl.: des cauris.
causal, e

(kozal), adj. Causal.
causalité

(kôzalitê), s. f. Causalidade.
causant, e

(kôzan, t), adj. Falador.
causatif, ive

(kôzatif, iv), adj. Causativo.
cause

(kôz), s. f. Causa, motivo, razão; partido, defesa; processo. Et pour

cause, com razão. À cause de, loc. adv. Por causa de.
causer

(kôzê), v. t. Causar, ocasionar, motivar. V. i. Conversar, falar.
causerie

(kôzri), s. f. Conversa, conversação familiar.
causette

(kôzét), s. f. Fam. Pequena conversação.
causeur, euse

(kôzër, ëz), adj. e s. Falador.
causticité

(kôçtiçitê), s. f. Causticidade. Fig. Mordacidade.
caustique

(kôçtik), adj. Cáustico. Fig. Mordaz, satírico.
cautèle

(kôtél), s. f. Cautela, astúcia.
cauteleusement

(kôtlëzman), adv. Cautelosamente, astutamente.
cauteleux, euse

(kôtlë, ëz), adj. Fino, cauteloso, astucioso.
cautère

(kôtér), s. m. Cautério.
cautérisation

(kôtêrizaçion), s. f. Cauterização.
cautériser

(kôtêrizê), v. t. Cauterizar.
caution

(kôçion), s. f. Fiança, caução, garantia; segurança. Sujet à caution,

suspeito.
cautionnement

(kóçioneman), adv. Fiança, valor que constitui a fiança.
cautionner

(kôçionê), v. t. Caucionar, afiançar.
cavalcade

(kavalkad), s. f. Cavalgada.
cavalcader

(kavalkadê), v. i. Passear a cavalo em grupo.
cavale

(kaval), s. f. Poét. Égua.
cavaler

(kavalê), v. i. Pop. Correr. V. t. amolar. SE CAVALER, v. pr. Fugir.
cavalerie

(kavalri), s. f. Cavalaria.
cavalier

(kavaliê), s. m. Cavaleiro, soldado de cavalaria.
cavalier, ère

(kavaliê, ér), adj. Desembaraçado; brusco.
cavalière

(kavaliér), s. f. Cavaleira.
cavalièrement

(kavaliérman), adv. Livremente; bruscamente.
cavatine

(kavatin'), s. f. Mús. Cavatina.
cave

(kav), adj. Cavo, oco.
cave

(kav), s. f. Adega; os vinhos que contém uma adega; lugar subterrâneo.
caveau

(kavô), s. m. Adega pequena. Sepultura. Pl.: des caveaux.
caveçon

(kavçon), s. m. Cabeção (para cavalo).
cavée

(kavê), s. f. Caminho fundo.
caver

(kavê), v. t. Cavar, escavar, minar.
caver

(kavê), v. i. Fazer uma entrada (no jogo).
caverne

(kavérn), s. f. Caverna.
caverneux, euse

(kavérnë, ëz), adj. Cavernoso.
cavernicole

(kavérnikól), adj. e s. Cavernícola.
cavet

(kavé), s. m. Caveto.
caviar

(kaviar), s. m. Caviar.
caviarder

(kaviardê), v. t. Suprimir uma passagem de uma publicação.
cavicornes

(kavikórn), s. m. pl. Cavicórneos.
caviste

(kaviçt), s. m. Adegueiro.
cavité

(kavitê), s. f. Cavidade.
ce

(çe), pr. dem. m. s. Isto, isso, aquilo.
ce, cet

(çe, çét), adj. dem. m. s.; CETTE (çét), f.; CES (çé), m. e f. pl.

Este, esse.
céans

(çêan), adv. Aqui; nesta casa, aqui dentro. Le maître de céans, o dono

da casa.
ceci

(çeçi), pr. dem. Isto, a mais próxima de duas pessoas ou coisas.
cécidie

(çêçidi), s. f. Cecídia.
cécilie

(çêçili), s. f. Cecília, minhocão.
cécité

(çêcitê), s. f. Cegueira.
cédant, e

(çêdan, t), s. Dir. Cedente.
céder

(çêdê), v. t. (Conjuga-se como accélérer). Ceder, abandonar, desistir,

vender. Ne le céder à personne, não ter igual. Ne le céder en rien à,

não perder em nada para.

V. i. Ceder, submeter-se.
cédille

(cêdíi), s. f. Cedilha.
cèdre

(çédr), s. m. Cedro.
cédulaire

(çêdülér), adj. Relativo à cédula.
cédule

(çêdül), s. f. Cédula.
ceindre

(çendr), v. t. (Conjuga-se como craindre). Cingir, cercar, rodear.
ceinture

(çentür), s. f. Cinto; cinta; cintura; cós; circuito.
ceinturer

(çentürê), v. t. Rodear de um cinto.
ceinturon

(çentüron), s. m. Cinturão.
cela

(çelá), pr. dem. Isso, aquilo (a mais distante de duas coisas ou

pessoas); isto. À cela près, fora disso.
celadon

(çeladon), s. m. e adj. inv. Verde claro.
célébrant

(çêlêbran), s. m. Celebrante.
célébration

(çêlêbraçion), s. f. Celebração.
célèbre

(çêlébr), adj. Célebre.
célébrer

(çêlêbrê), v. t. (Conjuga-se como accélérer). Celebrar; comemorar.
celebret

(çêlébrét), s. m. Autorização eclesiástica para celebrar a missa.
célébrité

(cêlêbritê), s. f. Celebridade.
celer

(çelê), v. t. (O e mudo passa a è antes de sílaba muda: je cèle).

Ocultar, esconder, dissimular.
céleri

(çêleri), s. m. Bot. Aipo.
célérifère

(çêlêrifér), s. m. Celerífero.
célérité

(cêlêritê), s. f. Celeridade, velocidade.
céleste

(çêléçt), adj. Celeste.
célestin

(çêléçten), s. m. Celestino.
célibat

(çêlibá), s. m. Celibato, solteirismo.
célibataire

(cêlibatér), s. m. Solteiro.
celle

(çél), s. f. Cela, quarto pequeno.
celle, celles

(çél), pr. dem. f. V. CELUI.
cellérier, ère

(çélêriê, ér), s. Celereiro (num convento).
cellier

(çéliê), s. m. Adega, celeiro.
cellophane

(çélofan), s. f. Celofane.
cellulaire

(célülér), adj. Celular.
cellule

(çélül), s. f. Célula; cela.
celluleux, euse

(çélülë, ëz), adj. Celuloso.
cellulite

(çélülit), s. m. Med. Celulite.
celluloïd

(çélüloíd), s. m. Celulóide.
cellulose

(çélülôz), s. f. Celulose.
cellulosique

(çélülozik), adj. Celulósico.
celtique

(çéltik), adj. Céltico.
celui

(çelüí), pr. dem. m. CELLE (çél), f. CEUX (çë), m. pl. CELLES (çél),

f. pl. O, aquele. Celui-ci, este. Celui-là, aquele.
cément

(çêman), s. m. Cimento.
cémentation

(çêmantaçion), s. f. Cimentação.
cémenter

(çêmantê), v. t. Cimentar.
cémenteux, euse

(çêmantë, ëz), adj. Cimentado.
cénacle

(çênakl), s. m. Cenáculo.
cendre

(çandr), s. f. Cinza. Pl. Cinzas, restos mortais.
cendré, e

(çandrê), adj. Cor de cinza, cinzento.
cendrée

(çandrê), s. f. Chumbo miúdo para a caça.
cendrer

(çandrê), v. t. Dar cor de cinza; misturar com outra coisa.
cendreux, euse

(çandrë, ëz), adj. Cheio de cinza; que tem o aspecto da cinza.
cendrier

(çandriê), s. m. Cinzeiro.
cendrillon

(çandriion), s. f. Cinderela. Mulher que está sempre ao pé do fogo.

Fam. Empregada suja.
cène

(çén), s. f. Ceia.
cenelle

(çenél), s. f. Bot. Baga de azevinho.
cénobite

(çênobit), s. m. Cenobita.
cénobitique

(çênobitik), adj. Cenobítico.
cénobitisme

(çênobitiçm), s. m. Cenobitismo.
cénotaphe

(çênotaf), s. m. Cenotáfio.
cens

(çanç), s. m. Censo; recenseamento. Pl.: des cens.
censé, e

(çançê), adj. Suposto, considerado como.
censément

(çançêman), adv. Pop. Por suposição.
censeur

(çançër), s. m. Censor.
censier, ère

(çançiê, ér), adj. e s. Relativo ao censo.
censitaire

(çançitér), s. m. Censitário.
censorat

(çançorá), s. m. Função de censor.
censuel, elle

(çançüél), adj. Censual.
censurable

(çançürabl), adj. Censurável.
censure

(çançür), s. f. Censura, crítica; condenação.
censurer

(çançürê), v. t. Censurar criticar, condenar.
cent

(çan), num. card. Cem. S. m. Cento.
centaine

(çantén), s. f. Centena.
centaure, esse

(çantôr, éç), s. Centauro.
centaurée

(çantôrê), s. f. Bot. Centáurea.
centenaire

(çantenér), adj. e s. m. Centenário.
centennal, e, aux

(çanténal, ô), adj. Que acontece de cem em cem anos.
centésimal, e, aux

(çantêzimal, ô), adj. Centesimal.
centiare

(çantiar), s. m. Centiare.
centième

(çantiém), num. ord. Centésimo. S. m. A centésima parte.
centigrade

(çantigrad), adj. Centígrado.
centigramme

(çantigram), s. m. Centigramo.
centilitre

(çantilitr), s. m. Centilitro.
centime

(çantim), s. f. Cêntimo, centésima parte do franco.
centimètre

(çantimétr), s. m. Centímetro.
centrage

(çantraj), s. m. Centragem, ação de determinar o centro.
central, e, aux

(çantral, ô), adj. Central; principal.
centralisateur, trice

(çantralizatër, triç), s. Centralizador.
centralisation

(çantralizaçion), s. f. Centralização.
centraliser

(çantralizê), v. t. Centralizar.
centre

(çantr), s. m. Centro.
centrer

(çantrê), v. t. Centrar.
centrifugation

(çantrifügaçion), s. f. Centrifugação.
centrifuger

(çantrifüjê), v. t. Centrifugar.
centrifugeur, euse

(çantrifüjër, ëz), adj. e s. Centrifugador.
centripète

(çantripét), adj. Centrípeto.
centron

(çantron), s. m. Centrão.
centrosome

(çantrozom), s. m. Centrossomo.
centuple

(çantüpl), adj. e s. m. Cêntuplo.
centupler

(çantüplê), v. t. Centuplicar.
centurie

(çantüri), s. f. Centúria.
centurion

(çantürion), s. m. Centurião.
cénure

ou coenure (çênür), s. m. Cenuro.
cep

(cép), s. m. Cepa, tronco de videira.
cépage

(cêpaj), s. m. Qualidade de vinha cultivada.
cèpe

ou ceps (çép), s. m. Bot. Variedade de cogumelo. Pl.: des cèpes ou

ceps.
cependant

(çepandan), adv. Entretanto, durante este tempo. Conj. Apesar disso,

não obstante, portanto.
céphalalgie

(cêfalalji), s. f. Cefalalgia.
céphalique

(cêfalik), adj. Cefálico.
céphalopodes

(çêfalopód), s. m. pl. Cefalópodes.
céphalo-rachidien

(çêfalôrachidien), adj. Céfalo-raquidiano.
1   ...   24   25   26   27   28   29   30   31   ...   177

similaire:

Dicionário de francês portuguêS iconTraductora ingléS, castellano, catalan > francéS

Dicionário de francês portuguêS iconEl departamento de francés está compuesto por las profesoras Dª Elena...

Dicionário de francês portuguêS iconLa flânerie dans l’espace public : du geste conceptuel au geste performatif
«palais de la mémoire». Ce procédé fut abondamment utilisé jusqu’à la Renaissance, aussi longtemps que faute de papier et d’imprimerie,...








Tous droits réservés. Copyright © 2016
contacts
ar.21-bal.com